هادی مصلح امیردهی؛ مهوش خسروی
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش سبکهای ارتباطی به والدین بر کودکان دارای اختلال ADHD دوره ابتدایی شهرستان اردل پرداخته است. روش تحقیق آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون و پس از آزمون با گروه کنترل میباشد و جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان بیشفعال دوره ابتدایی شهرستان اردل مراجعهکننده به مراکز درمانی شهرستان اردل میباشد که ...
بیشتر
پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش سبکهای ارتباطی به والدین بر کودکان دارای اختلال ADHD دوره ابتدایی شهرستان اردل پرداخته است. روش تحقیق آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون و پس از آزمون با گروه کنترل میباشد و جامعه آماری شامل مادران دارای کودکان بیشفعال دوره ابتدایی شهرستان اردل مراجعهکننده به مراکز درمانی شهرستان اردل میباشد که از بین آنها 30 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب و در دو گروه کنترل و آزمایش به صورت تصادفی قرار گرفتند و برای گروه آزمایش 8 جلسه مداخلهای (آموزش سبکهای مدیریتی ارتباط) برگزار شد. هر دو گروه با استفاده از پرسشنامه کارنرز به صورت پیش آزمون و پس آزمون موردسنجش قرار گرفتند و در ادامه دادهها با توجه به فرضیه پژوهش با آزمون کوواریانس تحلیل گردید.یافتهها نشان داد بین متغیر پیش آزمون به عنوان متغیر همپراش (کوواریانس) و متغیر مستقل، با توجّه به (96/5 = F و 002/0 = p) اثر متغیر همراه معنیدار است؛ یعنی تفاوت نمرات پیش آزمون و پس آزمون معنیدار است. همچنین اثر گروه نیز با توجه به (04/7= F و 022/0 = p) معنیدار است یعنی تفاوت دو گروه آزمایش و کنترل از نظر کاهش بیش فعالی معنیدار است لذا فرض خلاف تأیید، که میتوان نتیجه گرفت آموزش سبکهای مدیریتی ارتباط به والدین منجر به کاهش نشانگان بیش فعالی کودکان دوره ابتدایی شده است.با توجه به نتایج به دست آمده آموزش سبکهای مدیریتی ارتباط به مادران میتواند به عنوان راهبردی درمانی در کاهش نشانگان بیش فعالی کودکان دوره ابتدایی مطرح گردد.
