فضل الله رضایی اردانی؛ مهدی صادقی؛ ابوالفضل فلاح تفتی؛ هانیه خواجهپور
چکیده
این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش انگیزش تحصیلی با رویکرد اسلامی بر باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری در دانشآموزان پسر ششم ابتدایی، انجام شد؛ بدینصورت که نمونهای از 60 نفر از دانشآموزان ششم یکی از مدارس ابتدایی، به صورت در دسترس، انتخاب و پس از گمارش تصادفی نمونهها در دو گروه 30 نفره جایگزین شدند. کلیه آزمودنیهای دو ...
بیشتر
این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش انگیزش تحصیلی با رویکرد اسلامی بر باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری در دانشآموزان پسر ششم ابتدایی، انجام شد؛ بدینصورت که نمونهای از 60 نفر از دانشآموزان ششم یکی از مدارس ابتدایی، به صورت در دسترس، انتخاب و پس از گمارش تصادفی نمونهها در دو گروه 30 نفره جایگزین شدند. کلیه آزمودنیهای دو گروه به گویههای پرسشنامۀ راهبردهای یادگیری خودتنظیمی (که در سال 1990 توسط پینتریچ و دی گروت ساخته شد) قبل و بعد از مداخله روی گروه آزمایش، پاسخ دادند و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که بین گروههای آزمایش و گواه از لحاظ پسآزمون راهبردهای یادگیری و باورهای انگیزشی با کنترل پیشآزمون، در سطح 05/0، تفاوت معنیداری وجود دارد. بدین گونه که نتایج حاصل از تحلیل دادهها در ارتباط با تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی با رویکرد اسلامی بر راهبردهای یادگیری، نشان داد که بین گروههای آزمایش و کنترل در پسآزمون با کنترل پیشآزمون تفاوت معناداری وجود ندارد؛ اما در ارتباط با تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی با رویکرد اسلامی بر باورهای انگیزشی، نشان میدهد که بین گروههای آزمایش و کنترل در پسآزمون باورهای انگیزشی با کنترل پیشآزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بنابراین فرضیه تأثیر آموزش انگیزش تحصیلی با رویکرد اسلامی بر باورهای انگیزشی تایید شد و آموزشها باعث شد اضطراب دانشآموزان گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه کاهش معناداری پیدا کند که در نهایت باعث افزایش باورهای انگیزشی همچون «خودکارآمدی، جهتگیری هدف، ارزشگذاری درونی و اضطراب امتحان»، شود
