مرتضی جاویدپور؛ میر مصطفی سعیدی اردبیلی؛ سهراب فرج خواه
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان ناتوان حسی‌حرکتی بود. پژوهش حاضر به شیوۀ آزمایشی از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی مشغول به تحصیل مقطع متوسطه در سال 1400 در مدارس استثنایی شهر اردبیل بود که تعداد ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان ناتوان حسی‌حرکتی بود. پژوهش حاضر به شیوۀ آزمایشی از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی مشغول به تحصیل مقطع متوسطه در سال 1400 در مدارس استثنایی شهر اردبیل بود که تعداد 30 نفر به‌صورت نمونه‌گیری دردسترس، با شمارش تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. ابزارهای اندازه‌گیری شامل پرسش‌نامۀ استانداردشدۀ سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (فرم کوتاه 90 سؤالی) بود. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخۀ 21 و با استفاده از تحلیل واریانس یک‌متغیره مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد که روش آموزش تنظیم هیجان بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی نسبت به مهارت حل مسئله، اثربخشی بیشتری دارد؛ بنابراین بین گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری وجود داشت (p<0.001). یافته‌ها نشان داد آموزش تنظیم هیجان و مهارت حل مسئله بر سازگاری اجتماعی دانش‌آموزان دارای ناتوانی حسی‌حرکتی تأثیر دارند؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود مسئولان آموزشی و پرورشی به نقش مهم عواطف و هیجانات و مهارت حل مسئله و هدایت مناسب آنها در برنامه‌ریزی‌های مرتبط با دانش‌آموزان بپردازند.
