افضل اکبری بلوط‌بنگان
چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزشی صلح بر خودکنترلی و مهارت‌های ارتباطی دانشجومعلمان دختر بود. پژوهش حاضر به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگیان استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی 1403- 1404 بود. بدین منظور، 30 نفر به‌صورت داوطلبانه ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزشی صلح بر خودکنترلی و مهارت‌های ارتباطی دانشجومعلمان دختر بود. پژوهش حاضر به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشجومعلمان دختر دانشگاه فرهنگیان استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی 1403- 1404 بود. بدین منظور، 30 نفر به‌صورت داوطلبانه انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل به‌طور تصادفی گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامۀ مهارت‌های ارتباطی جرابک (2004) و خودکنترلی کندال- ویلکاکسون(1979) بود که در سه مرحلۀ پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری توسط هر دو گروه تکمیل شد. برنامۀ آموزش صلح طی 10 جلسۀ 60 دقیقه‌ای و در مدت 5 هفتۀ متوالی به دانشجومعلمان گروه آزمایش ارائه شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر به کمک نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس نسخۀ 22 تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش صلح در دانشجومعلمان دختر بر خودکنترلی (4/327=F و 0.044=P) و مهارت‌های ارتباطی (8/947=F و 0.005=P) در مراحل پس‌آزمون و پیگیری اثربخش بود؛ درنهایت، براساس نتایج این پژوهش می‌توان گفت آموزش صلح در مهارت‌های ارتباطی و خودکنترلی اثربخش بوده است و درنتیجه آگاهی دانشجومعلمان، استادان و سایر متخصصان از این متغیرها ضروری است.
