افضل اکبری بلوطبنگان
چکیده
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزشی صلح بر خودکنترلی و مهارتهای ارتباطی دانشجو معلمان دختر بود. پژوهش حاضر به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری یکماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو معلمان دختر دانشگاه فرهنگیان استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی 1403- 1404 بود. بدین منظور 30 نفر به صورت داوطلبانه ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر اثربخشی آموزشی صلح بر خودکنترلی و مهارتهای ارتباطی دانشجو معلمان دختر بود. پژوهش حاضر به روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری یکماهه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو معلمان دختر دانشگاه فرهنگیان استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی 1403- 1404 بود. بدین منظور 30 نفر به صورت داوطلبانه انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارتهای ارتباطی جرابک (2004) و خودکنترلی کندال- ویلکاکسون (1979) بود که در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری توسط هر دو گروه تکمیل شد. برنامه آموزش صلح طی 10 جلسه 60 دقیقهای و در مدت 5 هفته متوالی به دانشجومعلمان گروه آزمایش ارائه شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر به کمک نرمافزار SPSS نسخه 22 تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش صلح در دانشجومعلمان دختر بر خودکنترلی (327/4=F و 044/0=P) و مهارتهای ارتباطی (947/8=F و 005/0=P) در مراحل پسآزمون و پیگیری اثربخش بود. در نهایت بر اساس نتایج این پژوهش میتوان گفت آموزش صلح در مهارتهای ارتباطی و خودکنترلی اثربخش بوده و لذا آگاهی دانشجومعلمان، اساتید و سایر متخصصان از این متغیرها ضروری است. و از این رو استفاده از این مداخله آموزشی میتواند در ارتقای خودکنترلی و مهارتهای ارتباطی دانشجومعلمان مؤثر واقع شود.
