لادن حاجی‌انوری؛ عباس رمضانی؛ سید وهاب امت محمدی
چکیده
زمینه و هدف: تلفیق فناوری‌های نوین در آموزش عالی به‌عنوان عاملی کلیدی در توسعۀ تفکر پیشروانۀ دانشجویان شناخته می‌شود. این پژوهش به تحلیل نقش این فناوری‌ها در فرآیندهای آموزشی و با هدف توانمندسازی دانشجویان برای انطباق با تغییرات دنیای بیرون می‌پردازد.روش: این مطالعه از پارادایم تفسیری و رویکرد کیفی مبتنی بر ماتریس سوات بهره می‌برد. ...
بیشتر
زمینه و هدف: تلفیق فناوری‌های نوین در آموزش عالی به‌عنوان عاملی کلیدی در توسعۀ تفکر پیشروانۀ دانشجویان شناخته می‌شود. این پژوهش به تحلیل نقش این فناوری‌ها در فرآیندهای آموزشی و با هدف توانمندسازی دانشجویان برای انطباق با تغییرات دنیای بیرون می‌پردازد.روش: این مطالعه از پارادایم تفسیری و رویکرد کیفی مبتنی بر ماتریس سوات بهره می‌برد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 21 نفر از صاحب‌نظران حوزۀ آموزش عالی جمع‌آوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و گلولۀ برفی انجام شد و جمع‌آوری داده‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل مضمون صورت گرفت.یافته‌ها: نتایج نشان‌دهندۀ نقاط قوتی چون یادگیری شخصی‌سازی‌شده، کلاس‌های معکوس و روش‌های نوآورانۀ ارزیابی بود. در مقابل، نقاط ضعفی نظیر حواس‌پرتی، خطرات امنیتی و چالش‌های فنی شناسایی شدند. همچنین، فرصت‌هایی مانند خدمات پشتیبانی پیشرفته و تهدیداتی نظیر تغییرات سریع تکنولوژیکی نیز مورد اشاره قرار گرفتند.بحث و نتیجه‌گیری: برای بهره‌برداری بهینه از فناوری‌های نوین، ضروری است که نقاط قوت و فرصت‌ها تقویت شوند و نقاط ضعف و تهدیدات مدیریت گردند. این رویکرد می‌تواند به حداکثر کردن اثربخشی و کارایی فناوری‌ها در آموزش عالی کمک کند.
