تورج حسنی راد؛ عزت اله قدم پور؛ حافظ پادروند
چکیده
هدف: هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش مهارت جراتورزی بر سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان پسر دارای اختلال یادگیری خاص بود. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان پسر ابتدایی دوره دوم ابتدایی دارای اختلال یادگیری خاص در سال تحصیلی 1403-1402 شهر ...
بیشتر
هدف: هدف از این پژوهش اثربخشی آموزش مهارت جراتورزی بر سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان پسر دارای اختلال یادگیری خاص بود. روش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان پسر ابتدایی دوره دوم ابتدایی دارای اختلال یادگیری خاص در سال تحصیلی 1403-1402 شهر خرمآباد بود. از میان جامعه آماری 28 دانشآموز پسر دارای اختلال یادگیری خاص بهروش نمونهگیری دردسترس انتخاب، و به شیوه تصادفی در قالب دو گروه آزمایش (14 نفر) و گواه (14 نفر) گمارش شدند. گروه آزمایش تحت آموزش 8 جلسهای آموزش مهارت جراتورزی قرار گرفتند. دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (۱۹۸۴) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان- جینکز (۱۹۹۹) جمعآوری شدند. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره (MANCOVA) استفاده شد. یافتهها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر مهارت جراتورزی بر سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص موثر است (۰۵/۰p<). به بیان دیگر، میانگین نمرات آزمودنیهای گروه آزمایش در پسآزمون نسبت به گروه گواه در سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در سطح بالاتری بود. نتیجهگیری: باتوجه به نتایج حاصل میتوان گفت: ازجمله آموزشهای موثر و کارآمد در جهت تقویت سازگاری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری خاص، آموزش مهارت جراتورزی است.
