زهرا کارگر شورکی؛ حسین حسنی؛ کاظم برزگر بفروئی؛ زهره کرمی
چکیده
پیشینه و اهداف: آموزش زبان فارسی مبتنی بر پویانمایی، از طریق ایجاد محیطی داستانی، جذاب و هیجانانگیز، زمینههای منحصربهفردی را برای تقویت هوش هیجانی دانشآموزان فراهم میکند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثربخشی تدریس زبان فارسی مبتنی بر پویانمایی بر هوش هیجانی دانشآموزان دختر ششم ابتدایی در سال تحصیلی 1403 - 1402 بود.روشها: پژوهش ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: آموزش زبان فارسی مبتنی بر پویانمایی، از طریق ایجاد محیطی داستانی، جذاب و هیجانانگیز، زمینههای منحصربهفردی را برای تقویت هوش هیجانی دانشآموزان فراهم میکند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثربخشی تدریس زبان فارسی مبتنی بر پویانمایی بر هوش هیجانی دانشآموزان دختر ششم ابتدایی در سال تحصیلی 1403 - 1402 بود.روشها: پژوهش حاضر با رویکرد کمی و از طریق طرح نیمهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دختر ششم ابتدایی شهر یزد (6957 نفر) بود. برای نمونهگیری، از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شد. 60 نفر از دانشآموزان انتخاب شدند و به شیوه تصادفی در دو گروه 30 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه هوش هیجانی شرینگ (1995) بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها در این پژوهش از نرمافزار SPSS25 و در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل کوواریانس تک متغیره و تحلیل کوواریانس چندمتغیره) استفاده شد.یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان داد که تدریس زبان فارسی مبتنی بر پویانمایی، بر افزایش هوش هیجانی (خودانگیزی، خودآگاهی، خودکنترلی، هوشیاری اجتماعی و مهارتهای اجتماعی) دانشآموزان دختر ششم ابتدایی، تأثیر مثبت و معناداری دارد.نتیجهگیری: ارائه پویانماییها در تدریس میتواند ابزار مؤثری برای تقویت هوش هیجانی باشد. با توجه به ارتباط بین هوش هیجانی و موفقیت تحصیلی، معلمان میتوانند از پویانمایی به عنوان ابزاری برای رشد و توسعه هوش هیجانی دانشآموزان استفاده کنند.
ملیحه منصوری؛ محسن شاکری؛ کاظم برزگر بفروئی؛ مهدیه استبرقی
چکیده
زمینه و هدف: پس از شیوع ویروس کرونا در جهان، نظامهای آموزشی به استفاده از شیوه «آموزش مجازی» در برنامههای خود گرایش پیدا کردند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته مادران دانش آموزان دوره ابتدایی از آموزش مجازی صورت گرفت..داده ها و روش ها: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف پژوهش تمامی مادران دارای ...
بیشتر
زمینه و هدف: پس از شیوع ویروس کرونا در جهان، نظامهای آموزشی به استفاده از شیوه «آموزش مجازی» در برنامههای خود گرایش پیدا کردند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیسته مادران دانش آموزان دوره ابتدایی از آموزش مجازی صورت گرفت..داده ها و روش ها: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف پژوهش تمامی مادران دارای دانش آموز دوره دوم ابتدایی در ناحیه یک شهر یزد در سال تحصیلی 1401-1400 بودندکه تعداد 14 نفر از این مادران از طریق روش نمونهگیری «هدفمند» انتخاب شد. ملاک ورود و خروج به میدان مطالعه به این ترتیب بود که مادران حداقل دو سال تجربه آموزش مجازی در خانه در دوران کرونا را داشته باشند. پس از رسیدن به اشباع نظری جمعآوری دادهها به اتمام رسید. ابزار پژوهش «مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته» بود و از روش تحلیل داده اسمیت استفاده شد. برای تعیین اعتبار دادهها از بررسی و تطبیق نظر برخی پژوهشگران کیفی و مشارکت کنندگان در پژوهش استفاده شد.یافته ها: با بررسی تجارب زیسته مادران دانش آموزان از آموزش مجازی، از دل این مفاهیم، 9 مضمون اصلی و 25 زیرمضمون فرعی استخراج شد. مضامین مشارکت و نظارت موثر والدین، کارآمدی آموزشی و جنبه موثر اقتصادی، در پاسخ به سوال جنبه مثبت آموزش مجازی؛ مضامین مسائل آموزشی و مسائل فنی، در پاسخ به سوال جنبه منفی آموزش مجازی و مضامین حمایت مردمی، نظارت و ارزشیابی، حل مشکلات زیرساختی و آموزشی و ادغام آموزش مجازی و حضوری، در پاسخ به ارائه راهکار برای بهبود آموزشهای حضوری و مجازی حاصل شدنتیجه گیری: به طور کلی میتوان گفت که آموزش مجازی مزایا و معایب خاص خودش را دارد و ادغام آموزش مجازی و حضوری در کنار هم در مدارس میتواند جهت بهبود کیفیت آموزشی موثر واقع شود.
