هادی دهقانی یزدلی؛ زهرا مرعشی؛ محمدرضا پاشایی
چکیده
پیشینه و اهداف: روایتها از دیرباز ابزاری بنیادین برای آشکارساختن تجربههای انسانی بودهاند. هستۀ هر روایت، رخدادهایی است که تجربه زیستۀ راوی را از منظر پدیدارهای انسانی بازمینماید. این آشکارگی، زمینهای برای ارزیابی اندیشهها، رفتارها و کنشهای فردی و اجتماعی فراهم میآورد.روشها: پژوهش حاضر، با تکیه بر رویکرد روایتپژوهی، ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: روایتها از دیرباز ابزاری بنیادین برای آشکارساختن تجربههای انسانی بودهاند. هستۀ هر روایت، رخدادهایی است که تجربه زیستۀ راوی را از منظر پدیدارهای انسانی بازمینماید. این آشکارگی، زمینهای برای ارزیابی اندیشهها، رفتارها و کنشهای فردی و اجتماعی فراهم میآورد.روشها: پژوهش حاضر، با تکیه بر رویکرد روایتپژوهی، به بررسی کیفیت بافت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان پرداخته است. هدف، شناخت سویههای مؤثر و تأثیرگذار بافت آموزشی بر تجربۀ زیستۀ دانشجویان رشتۀ آموزش زبان و ادبیات فارسی است تا از نتایج آن، در مسیر بهبود آموزش دانشگاهی بهره گرفته شود. جامعهۀ آماری این پژوهش، دانشجومعلمان ورودی سال ۱۳۹۸ دانشگاه فرهنگیان استان تهران در رشتهۀ آموزش زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی است. دادهها شامل ۶۰ روایت دانشجویی است که پس از گردآوری روشمند با رویکرد روایتپژوهی تحلیل شدهاند. راویان در روایتهای خود به رخدادها و تجربههای اساسی در بافت آموزشی دانشگاه پرداختهاند.یافتهها: نتایج تحلیل روایتها نشان میدهد تفاوت چشمگیری میان میزان رضایتمندی و نارضایتی دانشجومعلمان از مؤلفههای موردمطالعه وجود دارد. مجموع بسامد رضایتمندی در کل روایتها ۲ مورد و مجموع نارضایتی ۲۲ مورد گزارش شده است. در میان روایتهای پسران، بیشترین نارضایتی مربوط به ناکارآمدی واحدهای درسی با بسامد ۸ است و در میان روایتهای دختران، بیشترین نارضایتی به دانش ارائهشده استادان و واحدهای ناکارآمد درسی (هر کدام با بسامد ۴) اختصاص دارد. همچنین بالاترین میزان رضایتمندی، هم در میان دختران و هم در میان پسران، به کیفیت دانش ارائهشده با بسامد ۱ مربوط است.نتیجهگیری: پژوهش حاضر با تأکید بر اهمیت تجربههای زیستۀ دانشجومعلمان نشان میدهد که اصلاح برنامهریزی درسی و ارتقای کیفیت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان ضرورتی اساسی برای تحقق اهداف تربیت معلم است.