ملیحه منصوری؛ محسن شاکری؛ کاظم برزگر بفروئی؛ مهدیه استبرقی
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیستۀ مادران دانش‌آموزان دورۀ ابتدایی از آموزش مجازی صورت گرفت.روش: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف پژوهش تمامی مادران دارای دانش‌آموز دورۀ دوم ابتدایی در ناحیۀ یک شهر یزد در سال تحصیلی 1400-1401 بودند که تعداد 14 نفر از این مادران از طریق روش نمونه‌گیری «هدفمند» انتخاب ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تجارب زیستۀ مادران دانش‌آموزان دورۀ ابتدایی از آموزش مجازی صورت گرفت.روش: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و از نوع پدیدارشناسی بود. گروه هدف پژوهش تمامی مادران دارای دانش‌آموز دورۀ دوم ابتدایی در ناحیۀ یک شهر یزد در سال تحصیلی 1400-1401 بودند که تعداد 14 نفر از این مادران از طریق روش نمونه‌گیری «هدفمند» انتخاب شد. ملاک ورود و خروج به میدان مطالعه بهاینترتیب بود که مادران حداقل دو سال تجربۀ آموزش مجازی در خانه در دوران کرونا را داشته باشند. پس از رسیدن به اشباع نظری جمعآوری دادهها به اتمام رسید. ابزار پژوهش «مصاحبۀ عمیق نیمهساختاریافته» بود و از روش تحلیل دادۀ اسمیت استفاده شد. برای تعیین اعتبار دادهها از بررسی و تطبیق نظر برخی پژوهشگران کیفی و مشارکتکنندگان در پژوهش استفاده شد.یافتهها: با بررسی تجارب زیستۀ مادران دانش‌آموزان از آموزش مجازی، از دل این مفاهیم، نُه مضمون اصلی و 25 زیرمضمون فرعی استخراج شد. .نتیجهگیری: بهطورکلی میتوان گفت که آموزش مجازی مزایا و معایب خاص خویش را دارد و ادغام آموزش مجازی و حضوری در کنار هم در مدارس میتواند در بهبود کیفیت آموزشی مؤثر واقع شود.
