فاطمه نیک نهاد؛ محمد پروا؛ حسین افلاکی فرد؛ هادی کشمیری
چکیده
هدف این پژوهش، طراحی الگوی رویکرد پساساختارگرایی در آموزش طراحی معماری بهمنظور بهبود کیفیت تدریس، با تمرکز بر درس «طرح معماری ۵» است. با توجه به چالشهای موجود در ساختار سنتی آموزش طراحی، این مطالعه تلاش دارد تا با بهرهگیری از مبانی پساساختارگرایی، زمینههای تحول در محتوای آموزشی، فرایند تدریس و نقشآفرینی دانشجویان ...
بیشتر
هدف این پژوهش، طراحی الگوی رویکرد پساساختارگرایی در آموزش طراحی معماری بهمنظور بهبود کیفیت تدریس، با تمرکز بر درس «طرح معماری ۵» است. با توجه به چالشهای موجود در ساختار سنتی آموزش طراحی، این مطالعه تلاش دارد تا با بهرهگیری از مبانی پساساختارگرایی، زمینههای تحول در محتوای آموزشی، فرایند تدریس و نقشآفرینی دانشجویان را شناسایی و تحلیل کند. روش پژوهش حاضر کیفی و با استفاده از راهبرد فراترکیب مبتنی بر تحلیل مضمون تدوین شده است. به منظور بررسی پیشینه نظری مرتبط با رویکرد پساساختارگرایی در طراحیمعماری،جستوجویینظاممند در پایگاههای علمی معتبر داخلی و بینالمللی مانند: (Scopus، Web of Science، ScienceDirect، SID و ( Noormags در بازه زمانی 1960 تا 2024 انجام شد. از میان 325 سند شناساییشده، پس از ارزیابی محتوایی و علمی، 96 سند که بیشترین ارتباط با اهداف پژوهش داشتند انتخاب و اطلاعات آنها برای تدوین مبانی نظری و تقویت تحلیلها مورد استفاده قرار گرفت.جهت تحلیل دادهها در روش تحلیل مضمون از نرمافزار ATLAS.ti و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی مؤلفههای کلیدی آموزش مبتنی بر رویکرد پساساختارگرایی از طریق مطالعات نظری و مصاحبه استفاده شده است.جامعه آماری پژوهش اساتید دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز و دانشگاه سراسری شیراز است که با روش نمونهگیری هدفمند 6 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که رویکرد پساساختارگرایی از طریق تأکید بر چندمعنایی، بازاندیشی، خودبیانگری، و زمینهمندی فرهنگی میتواند به ارتقای کیفیت تدریس، افزایش خلاقیت طراحی و توانمندسازی دانشجویان در فرآیند تولید معنا در پروژههای معماری منجر شود. نتایج همچنین بیانگر ضرورت بازنگری در برنامه درسی طرح ۵ و توجه به ساختارشکنی در طراحی تمرینها و شیوه ارزیابی است. این پژوهش میتواند الگویی نوین برای بهبود آموزش طراحی معماری فراهم سازد.
