فاطمه نیک نهاد؛ محمد پروا؛ حسین افلاکی فرد؛ هادی کشمیری
چکیده
هدف این پژوهش، طراحی الگوی رویکرد پساساختارگرایی در آموزش طراحی معماری بهمنظور بهبود کیفیت تدریس، با تمرکز بر درس «طرح معماری ۵» است. با توجه به چالشهای موجود در ساختار سنتی آموزش طراحی، این مطالعه تلاش دارد تا با بهرهگیری از مبانی پساساختارگرایی، زمینههای تحول در محتوای آموزشی، فرایند تدریس و نقشآفرینی دانشجویان ...
بیشتر
هدف این پژوهش، طراحی الگوی رویکرد پساساختارگرایی در آموزش طراحی معماری بهمنظور بهبود کیفیت تدریس، با تمرکز بر درس «طرح معماری ۵» است. با توجه به چالشهای موجود در ساختار سنتی آموزش طراحی، این مطالعه تلاش دارد تا با بهرهگیری از مبانی پساساختارگرایی، زمینههای تحول در محتوای آموزشی، فرایند تدریس و نقشآفرینی دانشجویان را شناسایی و تحلیل کند. روش پژوهش حاضر کیفی و با استفاده از راهبرد فراترکیب مبتنی بر تحلیل مضمون تدوین شده است. بهمنظور بررسی پیشینه نظری مرتبط با رویکرد پساساختارگرایی در طراحی معماری، جستوجویی نظاممند در پایگاههای علمی معتبر داخلی و بینالمللی مانند: (Scopus، Web of Science، ScienceDirect، SID و ( Noormags در بازه زمانی 1960 تا 2024 انجام شد. از میان 325 سند شناساییشده، پس از ارزیابی محتوایی و علمی، 96 سند که بیشترین ارتباط با اهداف پژوهش داشتند انتخاب و اطلاعات آنها برای تدوین مبانی نظری و تقویت تحلیلها مورد استفاده قرار گرفت.جهت تحلیل داده ها در روش تحلیل مضمون از نرمافزار ATLAS.ti و از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی مؤلفههای کلیدی آموزش مبتنی بر رویکرد پساساختارگرایی از طریق مطالعات نظری و مصاحبه استفاده شده است.جامعه آماری پژوهش اساتید دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز و دانشگاه سراسری شیراز است که با روش نمونهگیری هدفمند 6 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که رویکرد پساساختارگرایی از طریق تأکید بر چندمعنایی، بازاندیشی، خودبیانگری، و زمینه مندی فرهنگی میتواند به ارتقای کیفیت تدریس، افزایش خلاقیت طراحی و توانمندسازی دانشجویان در فرآیند تولید معنا در پروژههای معماری منجر شود. نتایج همچنین بیانگر ضرورت بازنگری در برنامه درسی طرح ۵ و توجه به ساختارشکنی در طراحی تمرینها و شیوه ارزیابی است. این پژوهش میتواند الگویی نوین برای بهبود آموزش طراحی معماری فراهم سازد.
صغری استوار؛ حسین افلاکی فرد
چکیده
زمینه و هدف: کارکردهای اجرایی مجموعهای از فرآیندها هستند که وظیفۀ هدایت، جهتدهی و مدیریت کارکردهای شناختی، هیجانی و رفتاری را بر عهده دارند. هدف این پژوهش اثربخشی توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهر شیراز بود.روش: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه ...
بیشتر
زمینه و هدف: کارکردهای اجرایی مجموعهای از فرآیندها هستند که وظیفۀ هدایت، جهتدهی و مدیریت کارکردهای شناختی، هیجانی و رفتاری را بر عهده دارند. هدف این پژوهش اثربخشی توانبخشی شناختی بر کارکردهای اجرایی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر پایۀ ششم ابتدایی شهر شیراز بود.روش: روش پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش کلیۀ دانشآموزان دختر پایۀ ششم شهر شیراز بودند. از بین جامعۀ آماری، تعداد چهل دانشآموز به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی بهعنوان نمونۀ پژوهش انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارده شدند. بهمنظور جمعآوری دادههای پژوهش از پرسشنامۀ درجهبندی رفتاری کارکردهای اجرایی-ویراست دوم (Gioia, et al., 2015) و پرسشنامۀ خودکارآمدی تحصیلی (SASEQ، مظاهری و صادقی، 1394) استفاده شد. برنامۀ آموزش توانبخشی شناختی به مدت ده جلسۀ یک و نیم ساعته برای گروه آزمایش اجرا شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از آزمون آماری تحلیل کوواریانس استفاده شد.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش توانبخشی شناختی بر شاخصهای کارکردهای اجرایی (تنظیم شناخت، تنظیم رفتار، تنظیم هیجان) (001/0 P<، 37/12=F) و خودکارآمدی تحصیلی و ابعاد آن (خودکارآمدی آیندۀ تحصیلی، خودکارآمدی عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی مهارتهای تحصیلی) (001/0 P<، 10/9=F) اثربخش است؛ بهعبارتدیگر، آموزش توانبخشی شناختی منجر به بهبود کارکردهای اجرایی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان شده است.نتیجهگیری: با توجه به اثربخش بودن این برنامه، متخصصان و مشاوران مدرسه میتوانند از این برنامۀ آموزشی برای بهبود کارکردهای اجرایی و افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان استفاده کنند.