الهه محولاتی؛ یوسف مهدی پور؛ حسین مومنی مهموئی
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به پیچیدگیهای روزافزون نظام سلامت، آموزش پرستاری نیازمند رویکردهای نوین یادگیری است. اجتماعات یادگیری حرفهای میتوانند با تقویت تعاملات علمی و اجتماعی، شکاف میان دانش نظری و عمل بالینی را کاهش دهند. این پژوهش با هدف واکاوی الزامات و بسترهای ایجاد اجتماعات یادگیری حرفهای برای دانشجویان پرستاری در دانشگاه، ...
بیشتر
زمینه و هدف: با توجه به پیچیدگیهای روزافزون نظام سلامت، آموزش پرستاری نیازمند رویکردهای نوین یادگیری است. اجتماعات یادگیری حرفهای میتوانند با تقویت تعاملات علمی و اجتماعی، شکاف میان دانش نظری و عمل بالینی را کاهش دهند. این پژوهش با هدف واکاوی الزامات و بسترهای ایجاد اجتماعات یادگیری حرفهای برای دانشجویان پرستاری در دانشگاه، از دیدگاه متخصصان و ذینفعان انجام شد.روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش تحلیل مضمون انجام گرفت. مشارکتکنندگان شامل 29نفر (10عضو هیئت علمی، 12 دانشجوی پرستاری و 7 مدیر دانشگاهی) بودند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته گردآوری و با کدگذاری سهمرحلهای (باز، محوری و انتخابی) تحلیل شدند. اعتبار یافتهها با استفاده از ملاکهای لینکلن و گوبا شامل اعتبار، انتقالپذیری، قابلیت اتکا و تأییدپذیری تضمین شد.یافتهها: پنج مضمون فراگیر شناسایی گردید: ۱) راهبری و حمایت سازمانی شامل تعهد رهبری، سیاستگذاری و ساختار تسهیلگر؛ ۲) طراحی پداگوژیک و یکپارچهسازی برنامه درسی شامل تلفیق دروس، تکالیف مشارکتی و تأمل؛ ۳) توسعه شایستگیهای اعضا شامل توانمندسازی اساتید و ارتقای مهارتهای کار گروهی؛ ۴) فرهنگسازی و ارتباطات تعاملی شامل اعتماد، هنجارهای همکاری و شفافیت ارتباطی؛ و ۵) زیرساختها و منابع پشتیبان شامل فضای فیزیکی، پشتیبانی فناورانه و منابع علمی.نتیجهگیری: استقرار اجتماعات یادگیری حرفهای در پرستاری نیازمند توجه همزمان به ابعاد ساختاری، آموزشی و فرهنگی است. یافتههای این مطالعه میتواند بهعنوان چارچوبی عملی برای مدیران و سیاستگذاران آموزش پرستاری بهکار رود تا از طریق برنامهریزی هدفمند، زمینه ارتقای کیفیت آموزش و توسعه حرفهای دانشجویان فراهم گردد.
