حامد عبدی؛ عباس باقری؛ فریبرز عرفانی زاده؛ پرستو گودرزی
چکیده
پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سه روش تدریس معلم محور، فراگیر محور و ترکیبی بر میزان یادگیری و رضایتمندی دانشجویان انجام شد.روشها: این پژوهش با رویکرد کمی و با بهکارگیری طرح نیمهتجربی (نوع پیشآزمون – پسآزمون) با گروههای مقایسه انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان سال سوم رشته آموزش تربیتبدنی ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سه روش تدریس معلم محور، فراگیر محور و ترکیبی بر میزان یادگیری و رضایتمندی دانشجویان انجام شد.روشها: این پژوهش با رویکرد کمی و با بهکارگیری طرح نیمهتجربی (نوع پیشآزمون – پسآزمون) با گروههای مقایسه انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان سال سوم رشته آموزش تربیتبدنی پردیس شهید باهنر دانشگاه فرهنگیان استان مرکزی در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند (45 نفر). نمونهگیری به روش سرشماری انجام شد و هر 45 دانشجو در پژوهش شرکت کردند و با استفاده از جدول اعداد تصادفی، به سه گروه آموزش تخصیص داده شدند. محتوای آموزشی برای همه گروهها، آموزش هندبال (شامل ۲۴ جلسه طی ۱۲ هفته) بود. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل آزمون اصلاحشده هندبال (دارای روایی و ضریب همبستگی درونخوشهای، ICC =0/74) و پرسشنامه رضایت از روش تدریس کومار (2019) (دارای روایی و پایایی، α=0/91) بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون ANCOVA و ANOVA و آزمون توکی تحلیل شدند.یافتهها: تفاوت معناداری بین میانگین نمرات متغیر یادگیری (F= 18/76؛ p < 0/001؛ η² = 0/48) و رضایتمندی (F= 15/34؛ p < 0/001؛ η² = 0/42) در سه گروه مورد آزمایش وجود داشت. نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان نیز داد در هردو متغیر یادگیری و رضایتمندی، میانگین نمرات گروه ترکیبی به طور معناداری بالاتر از گروه معلممحور و فراگیرمحور و گروه فراگیرمحور نیز به طور معناداری بالاتر از گروه معلممحور بود (p < 0/05).نتیجهگیری: توصیه میشود معلمان تربیتبدنی با گذار از رویکردهای صرفاً سنتی، به سمت طراحی آموزشی انعطافپذیر و ترکیبی حرکت کنند و از بستر مجازی بهعنوان مکمل آموزش حضوری بهره بگیرند.