هادی دهقانی یزدلی؛ زهرا مرعشی؛ محمدرضا پاشایی
چکیده
پیشینه و اهداف: روایتها از دیرباز ابزاری بنیادین برای آشکارساختن تجربههای انسانی بودهاند. هستۀ هر روایت، رخدادهایی است که تجربه زیستۀ راوی را از منظر پدیدارهای انسانی بازمینماید. این آشکارگی، زمینهای برای ارزیابی اندیشهها، رفتارها و کنشهای فردی و اجتماعی فراهم میآورد.روشها: پژوهش حاضر، با تکیه بر رویکرد روایتپژوهی، ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: روایتها از دیرباز ابزاری بنیادین برای آشکارساختن تجربههای انسانی بودهاند. هستۀ هر روایت، رخدادهایی است که تجربه زیستۀ راوی را از منظر پدیدارهای انسانی بازمینماید. این آشکارگی، زمینهای برای ارزیابی اندیشهها، رفتارها و کنشهای فردی و اجتماعی فراهم میآورد.روشها: پژوهش حاضر، با تکیه بر رویکرد روایتپژوهی، به بررسی کیفیت بافت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان پرداخته است. هدف، شناخت سویههای مؤثر و تأثیرگذار بافت آموزشی بر تجربۀ زیستۀ دانشجویان رشتۀ آموزش زبان و ادبیات فارسی است تا از نتایج آن، در مسیر بهبود آموزش دانشگاهی بهره گرفته شود. جامعهۀ آماری این پژوهش، دانشجومعلمان ورودی سال ۱۳۹۸ دانشگاه فرهنگیان استان تهران در رشتهۀ آموزش زبان و ادبیات فارسی در مقطع کارشناسی است. دادهها شامل ۶۰ روایت دانشجویی است که پس از گردآوری روشمند با رویکرد روایتپژوهی تحلیل شدهاند. راویان در روایتهای خود به رخدادها و تجربههای اساسی در بافت آموزشی دانشگاه پرداختهاند.یافتهها: نتایج تحلیل روایتها نشان میدهد تفاوت چشمگیری میان میزان رضایتمندی و نارضایتی دانشجومعلمان از مؤلفههای موردمطالعه وجود دارد. مجموع بسامد رضایتمندی در کل روایتها ۲ مورد و مجموع نارضایتی ۲۲ مورد گزارش شده است. در میان روایتهای پسران، بیشترین نارضایتی مربوط به ناکارآمدی واحدهای درسی با بسامد ۸ است و در میان روایتهای دختران، بیشترین نارضایتی به دانش ارائهشده استادان و واحدهای ناکارآمد درسی (هر کدام با بسامد ۴) اختصاص دارد. همچنین بالاترین میزان رضایتمندی، هم در میان دختران و هم در میان پسران، به کیفیت دانش ارائهشده با بسامد ۱ مربوط است.نتیجهگیری: پژوهش حاضر با تأکید بر اهمیت تجربههای زیستۀ دانشجومعلمان نشان میدهد که اصلاح برنامهریزی درسی و ارتقای کیفیت آموزشی در دانشگاه فرهنگیان ضرورتی اساسی برای تحقق اهداف تربیت معلم است.
زینب سرزهی؛ هادی پورشافعی؛ محمد اکبری
چکیده
پیشینه و اهداف: هدف از پژوهش حاضر، تبیین وضعیت جاری منتورینگ در برنامه درسی کارورزی دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان و طراحی مدل مفهومی مبتنی بر آن بود. اهمیت این مطالعه در ارتقای کیفیت تربیت معلمان و شناسایی موانع و راهکارهای مؤثر برای بهبود فرآیند منتورینگ در کارورزی نهفته است.روشها: این مطالعه با روش نظریهپردازی دادهبنیاد ...
بیشتر
پیشینه و اهداف: هدف از پژوهش حاضر، تبیین وضعیت جاری منتورینگ در برنامه درسی کارورزی دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان و طراحی مدل مفهومی مبتنی بر آن بود. اهمیت این مطالعه در ارتقای کیفیت تربیت معلمان و شناسایی موانع و راهکارهای مؤثر برای بهبود فرآیند منتورینگ در کارورزی نهفته است.روشها: این مطالعه با روش نظریهپردازی دادهبنیاد و رویکرد اشتراوس و کوربین انجام شد. جامعه آماری شامل اساتید راهنمای کارورزی، دانشجومعلمان، معلمان راهنما و مدیران آموزشی دانشگاه فرهنگیان بود. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته جمعآوری و نمونهگیری به صورت هدفمند نظری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ در مجموع ۱۸ نفر در پژوهش مشارکت داشتند. تحلیل دادهها با استفاده از کدگذاری سهمرحلهای انجام گرفت.یافتهها: پدیده محوری پژوهش «منتورینگ در کارورزی، معماری ناتمام یک سازه تربیتی» شناسایی شد. سه شرط علّی شامل فقدان سیاستگذاری کلان در حوزه منتورینگ، نارسایی در تربیت حرفهای منتورها و ضعف فرهنگ تعامل در فضای دانشگاهی و مدرسهای مشخص گردید. شرایط زمینهای شامل فرهنگ نهادی، ساختار بوروکراتیک و ویژگیهای فردی دانشجومعلمان و عوامل مداخلهگر مانند توسعه زیرساختهای فناورانه و نگرش حرفهای اساتید به منتورینگ تبیین شد. همچنین، مشارکتکنندگان سه راهبرد اصلی شامل بازطراحی ساختار کارورزی، توانمندسازی دانشجومعلمان و توسعه حرفهای منتورها را پیشنهاد کردند.نتیجهگیری: الگوی استخراجشده میتواند بهعنوان مبنایی برای بازنگری در سیاستها و ارتقای کیفیت کارورزی با تأکید بر منتورینگ اثربخش و تعاملمحور در تربیت معلمان آینده مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه نشان میدهد که بهبود ساختار، آموزش حرفهای و توسعه فرهنگ تعاملی از عناصر کلیدی برای موفقیت منتورینگ در کارورزی هستند.