نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، یزد، ایران.

2 کارشناسی ارشد آموزش ابتدایی،دانشگاه آزاد اسلامی اردکان،یزد، ایران.

3 کارشناسی امور تربیتی، دانشگاه فرهنگیان یزد،ایران.

چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر بستۀ آموزشی تاب‌آوری مبتنی بر بازی بر سلامت اجتماعی دانش‌آموزان دختر شهرستان میبد انجام شد. این پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. تعداد 30 دانش‌آموز از مقطع ششم ابتدایی به روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامۀ سلامت اجتماعی کییز (2004) به‌عنوان پیش‌آزمون در هر دو گروه استفاده شد؛ سپس آموزش تاب‌آوری مبتنی بر بازی به عنوان متغیر مستقل (مداخله) تنها در گروه آزمایش در 14 جلسۀ 60 دقیقه‌ای اجرا شد. گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند؛ درپایان آموزش، مجدداً پرسش‌نامه در هر دو گروه به‌صورت پس‌آزمون اجرا شد. اطلاعات و داده‌های استخراج‌شده با کمک آزمون پارامتریک تحلیل کوواریانس تک‌متغیره، مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد که آموزش تاب‌آوری مبتنی بر بازی بر سلامت اجتماعی دانش‌آموزان تأثیر دارد و بین گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری وجود دارد. یافته‌ها نشان داد که آموزش تاب‌آوری باعث افزایش سطح هیجانات مثبت، عزت نفس و مقابلۀ موفق با تجربیات منفی و بهبود روابط بین‌فردی می‌شود؛ همچنین سازگاری با چالش‌ها را آسان می‌کند و حس انسجام را در فرد ایجاد می‌کند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of game-based resilience training package on the social health of primary school students

نویسندگان [English]

  • shekoofeh rahimpour 1
  • farzaneh asghary 2
  • samane. akbarpoor 3

1 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Farhangian University, Yazd, Iran

2 M.A. in Elementary Education, Islamic Azad University, Ardakan, Yazd, Iran.

3 Bachelor's degree in Educational Affairs, Farhangian University, Yazd, Iran.

چکیده [English]

This research aimed to investigate the impact of game-based resilience training package on social health in Female students of Meibod city. This study is quasi-experimental, using a pre-test and post-test control group
design. The samples were 30 students from grade six at primary schools, selected by random multistage sampling method, and were divided into two experimental and control groups. To collect data, Keyes' (2004) social health
questionnaire was used as pre-test in both groups. Then, game-based resilience training, as the independent variable (intervention), was conducted only in the experimental group in 14 sessions of 60 minutes each; the control
group did not receive any training. At the end of training, the questionnaire was administered again to both groups as a post-test. The extracted data were analyzed through the parametric test of univariate analysis of covariance (ANCOVA). The results showed that game-based resilience education has an effect on the social health of students and there was a
significant difference between the control and experimental groups. The findings showed that resilience training increases the level of positive emotions, self-esteem and successful coping with negative experiences and improves interpersonal relationships. It also makes it easy to adapt to challenges and create a sense of coherence in a person.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • esilience
  • pl
  • game-based
  • social health
  • interpersonal relationships
  • students
اهری، مهدی (1392). «بررسی میزان سلامت اجتماعی در بین دانشجویان دانشگاه آزاد و پیام نور اهر». پایان‌نامۀ کارشناسی رشتۀ علوم اجتماعی. دانشگاه پیام نور. دانشکدۀ علوم اجتماعی.
بهزاد، داوود (1383). «سرمایۀ اجتماعی بستری برای ارتقا سلامت روان. تهران: رفاه اجتماعی. 2 (6) ۵۳-43.
توسلی، غلام‌عباس (1380). جامعه‌شناسی دینی. تهران: سخن.
حاجی‌آقانژاد، یاسر؛ زارع نیستانک، محمد؛ طباطبائی، فاطمه‌سادات و داداشی، مهدی (1401). «اثربخشی آموزش تاب‌آوری خانوادگی برخودکارآمدی خانواده‌های نظامی». علوم و فنون نظامی. 18 (59): 227-247.
سهیلی‌پور، محمدصادق و منتظرالحجه، مهدی (1391)، «مدیریت بحران، زلزله و آسیب‌پذیری اماکن و شریان‌های حیاتی». کنفرانس ملی مدیریت بحران. تهران. سازمان مدیریت بحران.
صباغ، صمد؛ معینیان، نرمینه و صباغ، سارا (1390). «سنجش سلامت اجتماعی و عوامل اجتماعی مرتبط با آن در بین خانوارهای شهر تبریز». مطالعات جامعه‌شناسی. (10)3: 27-44.
غنچه، سمیه و گل‌پور، رضا (1401). «رابطۀ تاب‌آوری و حمایت اجتماعی با سلامت اجتماعی در دانشجویان: نقش تعدیلی خود‌دلسوزی». پژوهش‌های روان‌شناسی اجتماعی. 12 (45): 45-64.
 
فلاحیان، رویا؛ آقایی، اصغر؛ آتش‌پور، سیدحمید و کاظمی، آذر (1393). «تأثیر آموزش بهزیستی روان‌شناختی بر سلامت روان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوارسگان (اصفهان)». دانش و پژوهش در روان‌شناسی کاربردی.10 (38): 14-24.
قدم‌پور، عزت‌الله؛ حیدریانی، لیلا و برزگر بفرویی؛ مهدی (1401). «اثربخشی درمان مبتنی‌بر بهبود کیفیت زندگی، بر بهزیستی ذهنی، تاب‌آوری و رضایت زناشویی همسران جانبازان». طب نظامی. 1 (21): 22-31.
محمدی شمیرانی، سمانه؛ سعدی‎پور، اسماعیل؛ درتاج، فریبرز؛ ابراهیمی قوام، صغری و فلسفی‌نژاد محمدرضا (1400). «تأثیر آموزش تاب‌آوری مبتنی‌بر بازی بر پرخاشگری کودکان تحت سرپرستی سازمان بهزیستی». علوم روان‌شناختی. ۲۰ (۹۹): ۳۶۴-353.
محمدی شمیرانی سمانه؛ سعدی‌پور، اسماعیل؛ درتاج، فریبرز؛ ابراهیمی قوام، صغری و فلسفی‌نژاد محمدرضا (1399). «اثربخشی بستۀ آموزشی تاب‌آوری مبتنی بر بازی بر سازگاری اجتماعی کودکان». تحقیقات امور رفتاری. 2 (18): 226-214.
محمدی شمیرانی، سمانه (1398). «طراحی و اعتباربخشی بستۀ آموزشی مبتنی بازی وتعیین اثربخشی آن بر پرخاشگری، سازگاری اجتماعی و خودکنترلی کودکان تحت سرپرستی سازمان بهزیستی». پایان‌نامۀ دکتری رشتۀ روان‌شناسی. دانشگاه علامه طباطبایی. دانشکدۀ روان‌شناسی.
مظلومی‌مقدم، امید و افشانی، سیدعلیرضا (1396). «مطالعۀ رابطۀ حمایت اجتماعی با سلامت اجتماعی (مطالعۀ موردی: دانشجویان دانشگاه خوارزمی)». مطالعات راهبردی ورزش و جوانان. 11 (35): 111-130.
 
Conner, K. M. & Davidson, J. R. T. (2003). “Development of a new resilience scale: The ConnerDavidson Resilience Scale (CD-RISC)”. Depression and Anxiety. 18: 76-82.
Gomes, R. & Mc Laren, S. O. (2006) “. The association of avoidance coping style, and perceived         Mather and       farther support with anxiety/ Depression among late adolescents   Applicability of resiliency models”. Personality and Individual Differences. 40: 1165- 1176.
Ginsberg, K. & Jablow, M. (2011). Building resilience in children and teens: Giving kids roots and wings. Elk Grove Village, IL: American Academy of Pediatrics. 3rd edn
Keyes, C.M. & Shapiro, A. (2004). "Social Well – being in U.S: A descriptive epidemiology". In: Brim, O. G.; Ryff, C. D.; & Kessler, R. C. (Eds). How Healthy Are you? A National Study of WellBeing at Midlife. U.S.: University of Chicago Press.
Larson, J. S. (1996). "The World Health Organization’s definition of health: Social versus spiritual health". Social Indicators Research. 38: 192-181.
Masten, A. (2007). “Resilience in developing systems: Progress and promise as the fourth wave rises”. Development and Psychopathology. 19 (3): 921-930.
Moisoglou, I.; Katsiroumpa, A.; Kolisiati, A.; Vraka, I.; Kosiara, K.; Siskou, O.; Kaitelidou, D.; Konstantakopoulou, O.; Katsoulas. T.; Gallos, P. & Galanis, P. (2024). “Resilience and Social Support Improve Mental Health and Quality of Life in Patients with Post-COVID-19 Syndrome”. Eur J Investig Health Psychol Educ. 15; 14 (1) :230-242.
Vugt, D & Droes, R. (2017). “Social health in dementia. Towards a positive dementia discourse”. Aging Ment Health. 21 (1): 1-3.